ნაყოფიდან ფილამდე: როგორ იქცევა კაკაო შოკოლადად

ჩვენგან უმეტესობა შოკოლადს უკვე მზა ფილის სახით ხვდება. მაგრამ სანამ ფილა გახდებოდა, ის მარცვალი იყო, მანამდე კი — თესლი მძიმე ნაყოფში, რომელიც პირდაპირ ხის ღეროზე ჰკიდია.

ყველაფერი ნაყოფით იწყება

კაკაოს ნაყოფი ეკვატორის გარშემო, ვიწრო სარტყელში იზრდება. თითოეულ ნაყოფში რამდენიმე ათეული თესლია, ტკბილ, თეთრ რბილობში გახვეული. ეს რბილობი შოკოლადს სულაც არ ჰგავს — უფრო ლიჩის ან ლიმონათის გემო აქვს.

ნაყოფში არსებულ თესლს კაკაოს მარცვალს ვუწოდებთ.

დუღილი და გაშრობა

თესლსა და რბილობს ყუთებში ან გროვებად აწყობენ და დაახლოებით ერთი კვირით აფარებენ. რბილობი დუღს, თბება და ჩაედინება, თესლი კი შიგნიდან იცვლება. სწორედ აქ იბადება შოკოლადის გემოს დიდი ნაწილი. ამის შემდეგ მარცვლებს მზეზე საშრობად შლიან.

მოხალვა, დამტვრევა, დაფქვა

შოკოლადის სახელოსნოში მარცვლებს ხალავენ, შემდეგ ამტვრევენ, რომ ქაღალდისებრი ქერქი ჰაერით მოაშორონ. რჩება ნიბსი. საკმარისად დიდხანს დაფქვისას ნიბსი სქელ სითხედ — კაკაოს მასად — იქცევა, რომელსაც შაქარს (რძიანი შოკოლადისთვის რძესაც) ურევენ და გლუვ მასამდე ამუშავებენ.

ტემპერირება და ჩამოსხმა

ბოლოს შოკოლადს ატემპერირებენ — ფრთხილად აცხელებენ და აციებენ — რომ გაბრწყინდეს და სუფთად გატყდეს. მერე ყალიბებში ასხამენ და მხოლოდ ამის შემდეგ ხდება ის ფილა, რომელსაც იცნობთ.

კარგ შოკოლადს იმ ადგილის გემო აქვს, საიდანაც მარცვალი მოვიდა, და ყველა იმ გადაწყვეტილების, რაც გზაში მიიღეს.

როცა შემდეგ ჯერზე ნატეხს მოტეხავთ, გაიხსენეთ ის ერთი კვირა დუღილის ყუთში. სწორედ იქ დაიბადა გემო.